خانه صدری

خانه ی صدری، به واسطه موفقیت در خلق چیزی که داوران به آن عنوان جوهره خانه ایرانی را دادند، به خصوص »جوهره فضایی خانه های عامیانه روستایی«، رتبه ی نخست جایزه ی معمار ۱۹۹۸ را از آن خود کرد. این خانه در حاشیه ی شرقی شهر اصفهان، در منطقه یی به نام روشن دشت و در زمینی به ابعاد ۳۰ در ۱۰ متر با جهت شمال- جنوب، طراحی شد. طراحان ایده اصلی خود را در مفهوم جدیدی از »اندرونی ـ بیرونی« یافتند؛ نقطه گره ی طرح یک کوچه و دو بال جانبی هر کدام با وظیفه کاربری منحصر به خود نمایان شد. یکی از بال ها »اندرونی« بود که وظیفه ی حفظ حریم خصوصی و جای دادن اتاق خوابها و حمام برای آن تعریف شده است و دیگری »بیرونی«  است که کانسپت داخلی اش بر مبنای فضاهای عمومی قرار گرفته است. نقطه متمایز طرح در الهام گیری از ارتباط فضایی خانه های ایرانی و ایجاد خوانشی متفاوت از تداوم فضایی و برقراری سیالیت خطی بود.  در اینجا طراحان فضاهای خود را در لایه های متفاوت قرار دادند و ارتباط سیال بین آنها را در »ارتفاع« و با کوچه های خود تعریف کردند. برای نمونه شیب راهه های باریک، به سهولت دسترسی به فضای آشپزخانه را میسر کرد. همانگونه که گشایش فضای نشیمن به واسطه نمای تمام قد شیشه آن، رجعت به سالن های سنتی خانه های شهری قرن گذشته بود، نمای خاکی رنگ بیرون آن نیز همچون سلف خود ساده و بی آرایه طراحی شد تا نمایان تر بتواند نگاه به درون خود را نشان دهد.

جوایز :

رتبه اول جایزه معمار در معماری مسکونی ۲۰ سال بعد از انقلاب، ۱۳۸۱

موقعیت: اصفهان، روشن دشت

سال طراحی : ۱۳۷۶

پروژه : خانه ی صدری

موقعیت : اصفهان، روشن دشت

۰۳
بهمن
۱۳۹۶

Leave a Reply