ساختمان اداری کارخانه پلی اکریل

در سال ۱۹۸۷ در ساحل جنوبی رودخانه زاینده رود واقع در شهر اصفهان، مجموعه ای اداری برای شرکت پلی اکریل ایران طراحی شد؛ زمین طرح فرمی ال شکل داشت و با مساحت ۳۶۰۰ مترمربع در محل تلاقی خیابان ساحلی رودخانه و خیابانی مشرف بر یکی از پل های پر تردد و جدیدالاحداث شهر قرار داشت. موقعیت ویژه ی زمین  در نزدیکی رودخانه و کنار پارک حاشیه ی زاینده رود، در فاصله ی نه چندان دور از یکی از بناهای شاخص معماری صفویه-پل خواجو- انگیزه کافی برای سرمشق برداری از این بنای سنتی را به وجود آورد. معمار با به انتزاع کشیدن ساختار حجیم هشت گوش در میانه ی پل، آن را به حیاطی داخلی واقع در پشت محوطه ی ورودی بدل کرده است و دو ضلع پل مانند دو بال در دو جبهه ی متقاطع طرح به ایفای نقش پرداخته اند. تناسبات، نظم هندسی و ریتم موجود در طرح، چگونگی آغاز و پایان، سازمان دهی فضاها و حرکت در طول یک خط با نقطه یی شاخص در میانه، از ویژگی های معماری سده ۱۷ اصفهان بود که در اینجا بازخوانی شده است. طرح چون همسایه ی تاریخی خود دارای  پوسته ی فوقانی وزین وسترگ است که با  گرایش به سوی بالا از حجم کاسته و طرح ساده تر و سبکتر میشود تا نهایتا به فضاهای تهی برسد. با وجود دقت درارائه نمای شهری مناسب، این طرح را میتوان پایبند به معماری  درون گرای سنتی ایران دانست.  طراحی  حیاط مرکزی به همراه میانسرا و جای دادن ۲ردیف ساختمان در دو جبهه ی آن به همراه استفاده از   عناصری درونی همانند گودال باغچه و یا بازشوهای رو به فضای گشاده ی درونی به این بنا ویژه گی  و طمعی خاص از نوع شرقی داده است.

جوایز :

کسب لوح تقدیر اولین مسابقه معمار در رشته ساختمان عمومی ۱۳۷۱

موقعیت: اصفهان، ضلع جنوبی پل بزرگمهر

سال طراحی : ۱۳۷۰

ساختمان اداری کارخانه ی پلی اکریل

زیربنا : ۵۵۰۰ متر مربع

۲۱
فروردین
۱۳۹۷

Leave a Reply