ساختمان کتابخانه مرکزی اصفهان

کتابخانه ی مرکزی شهر اصفهان در سال ۱۹۹۳، در محدوده ی تاریخی کاخ های سلطنتی دوره ی صفویه، ، بر روی یک سازه موجود، با حجمی ساده و درونگرا در مقابل باغِ شهری حفاظت شده ی هشت بهشت و کوشک تاریخی آن، طراحی شد. در این طرح، معمار کوشید فضای شفاف درونی طرح خود را که از آن با عنوان کوشک یاد می کند،  با یک جداره ساده و مشبک، همچون حجابی به رنگ صحرا بپوشاند. این حجاب نه تنها نقش خود را در جهت آرام کردن نمای بیرونی به خوبی برآورده کرد، بلکه حائلی بود که کشف فضا های درونی بنا، به سنت معماری مناطق مرکزی ایران، تنها پس از عبور از این پوسته ی بی آرایه ممکن میشد؛ ضمن انکه همین حجاب با خوانشی نو اجازه میداد نور طبیعی به داخل ساختار طراحی شده نفوذ کند در سال های اولیه ی بعد از انقلاب، ساخت بنایی در این محل آغاز شده بود که به دلیل اعتراض معماران و دوستداران شهر ادامه ی طرح و ساخت آن متوقف شد؛ بعدها شهرداری اصفهان با مطرح کردن درخواست طراحی کتابخانه ی مرکزی شهر، بر روی سازه ی موجود، پلشیررا وارد عمل نمود. قرار دادن یک کلیت مشبک بر روی سازه ی مَعوَج موجود و تبدیل یک معماری غربی برونگرا به معماری درونگرا ی ایرانی ، ایده ی اصلی این طرح به حساب می آید. با حذف و اضافات مختصری در سازه ی موجود و محاط کردن آن درون یک کلیت ساده، به آرامی و با چرخشی فضایی، تواضع مورد نیاز برای منطقه ای تاریخی از شهر، در هیأت یک بنای ارزشمند به تصویر کشیده شد.

موقعیت: اصفهان-دروازه دولت-خیابان باغ گلدسته

سال طراحی : ۱۳۸۳

پروژه : ساختمان کتابخانه مرکزی اصفهان

زیربنا : ۱۱٫۰۰۰ متر مربع

۰۲
بهمن
۱۳۹۶

Leave a Reply